Waterkracht

Waterkracht is de energie die vrijkomt door water. De energie komt vrij door de stroomsnelheid van water of door een hoogteverschil. Energie opwekken met waterkracht wordt ook wel “witte steenkool” genoemd of waterenergie. Dat komt omdat het schoon is, en het wit doet denken aan de kleur van het schuimende water.

Vroeger werd de opgewekte mechanische energie vaak meteen gebruikt. Bijvoorbeeld bij het oppompen van water met een watermolen. Tegenwoordig is bijna alle waterkracht elektrisch. Voor de opslag en het transport van de opgewekte waterkracht energie worden waterkrachtcentrales gebruikt.

Waterkrachtcentrales
Waterkrachtcentrales worden gezien als een opwekker van groene energie. Dat komt omdat het gebruik van waterkracht niet vervuilend is en er geen radioactief afval overblijft. Waterkrachtcentrales zijn elektriciteitcentrales die een turbine in beweging zetten met stromend of neerstortend water. De centrales bevinden zich op rivieren en stromen, soms met een kunstmatige dam.

Bezwaren
Net als bij alle andere energietypen zijn er voor waterkracht ook bezwaren van milieu- en natuurkringen. Voorbeeld: vaak wordt er met een dam een stuwmeer gebouwd bij een waterkrachtcentrale. Er kunnen dan chemische reacties ontstaan bij een opeenhoping van organismen in het meer. Dat heeft tot gevolg dat er een aanzienlijke uitstoot van broeikasgassen plaatsvindt. Dit gebeurt vooral in de warmere streken (de tropen). Deze uitstoot van broeikasgassen is soms zelfs groter dan bij conventionele centrales.

Daarnaast brengt waterkracht nog een ander natuuraspect met zich mee: het verstoort het leefpatroon van vissen. Vooral bij de trekkende soorten zoals paling en zalm. Die passen niet door de inlaatroosters. De kleinere dieren die er wel doorheen passen, moeten dan ook nog de draaiende turbines passeren en daarbij komen veel dieren om.