Waterkracht ontleent zijn naam aan de energie die vrijkomt door water. Dit kan door gebruik te maken van de stroomsnelheid van water of door gebruik te maken van hoogteverschil. Bijna alle waterkracht is tegenwoordig elektrisch. Voor opslag en transport van de opgewekte waterkrachtenergie worden waterkrachtcentrales gebruikt.

Waterkrachtcentrales
Waterkrachtcentrales of hydraulische centrales zijn typen energiecentrales die stromend of neerstortend water gebruiken voor de opwekking van energie. Deze centrales bevinden zich op rivieren en stromen, soms met een kunstmatige dam.

Waterkrachtcentrales brengt geen vervuiling met zich mee en er blijft geen radioactief afval over. Daarom worden zij gezien als opwekker van zogenaamde ‘groene’ stroom.

De andere kant van de medaille
Geen enkele opwekker van energie is volledig schoon of 100 % milieuvriendelijk. Soms wordt er bij een waterkrachtcentrale een stuwmeer aangelegd en één of meerdere dammen. Er kunnen dan chemische reacties ontstaan bij een ophoping van organismen in zo’n stuwmeer. Hierdoor kan er uitstoot van broeikasgassen plaatsvinden. Dit gebeurt met name in warmere streken. Soms is deze vorm van broeikasgassen-uitstoot zelfs groter dan bij conventionele centrales.

Ook het leefpatroon van dieren in de omgeving van een waterkrachtcentrale kan worden verstoord. Met name bij trekkende vissoorten zoals paling en zalm. Deze vissen zijn te groot om door de inlaatroosters te passen. In rivieren waar waterkrachtcentrales staan komen deze soorten dan ook vrijwel niet meer voor. Kleinere dieren die wel door de roosters passen komen vaak om bij het passeren van de draaiende turbines.

De Valmeercentrale bij de Walchensee in Duitsland
De Valmeercentrale van E.ON in Zuid-Duitsland maakt gebruik van het natuurlijke hoogteverschil tussen twee meren, de Walchensee en de Kochelsee. Het water uit de Walchensee wordt via 450 meter lange pijpleidingen naar de turbines in de centrale geleid en stroomt vervolgens de Kochelsee in.